[B-Greek] DIA phrase with an infinitive

Elizabeth Kline kline_dekooning at earthlink.net
Thu Jun 18 14:09:42 EDT 2009


here are some passages from Philo with DIA TOU QEOU



Philo Judaeus Phil., De cherubim (0018: 003)
“Philonis Alexandrini opera quae supersunt, vol. 1”, Ed. Cohn, L.
Berlin: Reimer, 1896, Repr. 1962.
Section 40, line 2

τούτων οὖν ἁπάντων ἱκανῶς οἶμαι  
δεδηλῶσθαι, ὅτι λόγον ἡ φύσις δυνα-
τώτατον σύμμαχον ἀνθρώπῳ  
δημιουργήσασα τὸν μὲν αὐτῷ χρῆσθαι  
δυ-
νάμενον ὀρθῶς ἀπέδειξεν εὐδαίμονα  
καὶ λογικὸν ὄντως, τὸν δὲ μὴ δυνά-
μενον ἄλογόν τε καὶ κακοδαίμονα.
  “Ἀδὰμ δὲ ἔγνω τὴν γυναῖκα αὐτοῦ·  
καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκε
τὸν Κάιν, καὶ εἶπεν Ἐκτησάμην  
ἄνθρωπον διὰ τοῦ θεοῦ. καὶ προς-
έθηκε τεκεῖν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν  
Ἄβελ” (Gen. 4, 1. 2). οἷς ἀρετὴν
μεμαρτύρηκεν ὁ νομοθέτης, τούτους  
γνωρίζοντας γυναῖκας οὐκ εἰσάγει,
τὸν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαάκ, τὸν Ἰακώβ,  
τὸν Μωυσῆν, καὶ εἴ τις αὐτοῖς
ὁμόζηλος· ἐπειδὴ γάρ φαμεν εἶναι  
γυναῖκα τροπικῶς αἴσθησιν, ἀλλο-
τριώσει δ' αἰσθήσεως καὶ σώματος  
ἐπιστήμη συνίσταται, τοὺς σοφίας

TOUTWN OUN hAPANTWN hIKANWS OIMAI DEDHLWSQAI, hOTI LOGON hH FUSIS DUNA-
TWTATON SUMMACON ANQRWPWi DHMIOURGHSASA TON MEN AUTWi CRHSQAI DU-
NAMENON ORQWS APEDEIXEN EUDAIMONA KAI LOGIKON ONTWS, TON DE MH DUNA-
MENON ALOGON TE KAI KAKODAIMONA.
  “ADAM DE EGNW THN GUNAIKA AUTOU· KAI SUNELABE KAI ETEKE
TON KAIN, KAI EIPEN EKTHSAMHN ANQRWPON DIA TOU QEOU. KAI PROS-
EQHKE TEKEIN TON ADELFON AUTOU TON ABEL” (Gen. 4, 1. 2). hOIS ARETHN
MEMARTURHKEN hO NOMOQETHS, TOUTOUS GNWRIZONTAS GUNAIKAS OUK EISAGEI,
TON ABRAAM, TON ISAAK, TON IAKWB, TON MWUSHN, KAI EI TIS AUTOIS
hOMOZHLOS· EPEIDH GAR FAMEN EINAI GUNAIKA TROPIKWS AISQHSIN, ALLO-
TRIWSEI D' AISQHSEWS KAI SWMATOS EPISTHMH SUNISTATAI, TOUS SOFIAS



Philo Judaeus Phil., De cherubim
Section 124, line 6

  Πάντων οὖν ἀνωμολογημένων θεοῦ  
κτημάτων λόγοις τε
ἀληθέσι καὶ μαρτυρίαις, ἃς οὐ θέμις  
ψευδομαρτυριῶν ἁλῶναι – χρης-
μοὶ γάρ, οὓς ἐν ἱεραῖς βίβλοις  
Μωυσῆς ἀνέγραψεν, οἱ μαρτυροῦντές
εἰσι – , παραιτητέον τοίνυν τὸν νοῦν,  
ὃς τὸ γεννηθὲν κατὰ τὴν πρὸς
αἴσθησιν σύνοδον κτῆμα ἴδιον ᾠήθη τε  
καὶ ἐκάλεσε [τὸν] Κάιν καὶ
εἶπεν· “ἐκτησάμην ἄνθρωπον διὰ τοῦ  
θεοῦ”, καὶ κατὰ τοῦτο διαμαρτών·
τί δήποτε; ὅτι ὁ θεὸς αἴτιον, οὐκ  
ὄργανον, τὸ δὲ γινόμενον δι' ὀργά-
νου μὲν ὑπὸ δὲ αἰτίου πάντως  
γίνεται. πρὸς γὰρ τήν τινος γένεσιν
πολλὰ δεῖ συνελθεῖν, | τὸ ὑφ' οὗ, τὸ  
ἐξ οὗ, τὸ δι' οὗ, τὸ δι' ὅ· καὶ
ἔστι τὸ μὲν ὑφ' οὗ τὸ αἴτιον, ἐξ οὗ  
δὲ ἡ ὕλη, δι' οὗ δὲ τὸ ἐργαλεῖον,
δι' ὃ δὲ ἡ αἰτία. φέρε γάρ, εἴ τις  
ἀνέροιτο, οἰκία καὶ πόλις πᾶσα ἵνα

  PANTWN OUN ANWMOLOGHMENWN QEOU KTHMATWN LOGOIS TE
ALHQESI KAI MARTURIAIS, hAS OU QEMIS YEUDOMARTURIWN hALWNAI – CRHS-
MOI GAR, hOUS EN hIERAIS BIBLOIS MWUSHS ANEGRAYEN, hOI MARTUROUNTES
EISI – , PARAITHTEON TOINUN TON NOUN, hOS TO GENNHQEN KATA THN PROS
AISQHSIN SUNODON KTHMA IDION WiHQH TE KAI EKALESE [TON] KAIN KAI
EIPEN· “EKTHSAMHN ANQRWPON DIA TOU QEOU”, KAI KATA TOUTO  
DIAMARTWN·
TI DHPOTE; hOTI hO QEOS AITION, OUK ORGANON, TO DE GINOMENON DI' ORGA-
NOU MEN hUPO DE AITIOU PANTWS GINETAI. PROS GAR THN TINOS GENESIN
POLLA DEI SUNELQEIN, | TO hUF' hOU, TO EX hOU, TO DI' hOU, TO DI' hO·  
KAI
ESTI TO MEN hUF' hOU TO AITION, EX hOU DE hH hULH, DI' hOU DE TO  
ERGALEION,
DI' hO DE hH AITIA. FERE GAR, EI TIS ANEROITO, OIKIA KAI POLIS PASA hINA




Philo Judaeus Phil., De cherubim
Section 127, line 6

TOUTO ESTI; METELQWN OUN APO TWN EN MEREI KATASKEUWN IDE THN MEGI-
STHN OIKIAN H POLIN, TONDE TON KOSMON· hEURHSEIS GAR AITION MEN AUTOU
TON QEON hUF' hOU GEGONEN, hULHN DE TA TESSARA STOICEIA EX hWN  
SUNEKRAQH,
ORGANON DE LOGON QEOU DI' hOU KATESKEUASQH, THS DE KATASKEUHS AITIAN
THN AGAQOTHTA TOU DHMIOURGOU. FILALHQWN hHDE DIAKRISIS EPISTHMHS
ALHQOUS KAI hUGIOUS EFIEMENWN· hOI DE FASKONTES DIA TOU QEOU TI KEKTH-
SQAI TO MEN AITION ORGANON TON DHMIOURGON, TO D' ORGANON AITION TON
ANQRWPINON NOUN hUPOLAMBANOUSIN. AITIASAIT' AN hO ORQOS LOGOS KAI
IWSHF EIPONTA, DIA TOU QEOU THN SAFHNEIAN hEUREQHSESQAI TWN
ENUPNIWN (Gen. 40, 8)· ECRHN GAR EIPEIN, hUP' AUTOU hWS AITIOU THN TWN
AFANWN ANAPTUXIN TE KAI AKRIBEIAN DEONTWS ESESQAI· ORGANA GAR hHMEIS,





Philo Judaeus Phil., De cherubim
Section 128, line 2

ὄργανον δὲ λόγον θεοῦ δι' οὗ  
κατεσκευάσθη, τῆς δὲ κατασκευῆς  
αἰτίαν
τὴν ἀγαθότητα τοῦ δημιουργοῦ.  
φιλαλήθων ἥδε διάκρισις ἐπιστήμης
ἀληθοῦς καὶ ὑγιοῦς ἐφιεμένων· οἱ  
δὲ φάσκοντες διὰ τοῦ θεοῦ τι κεκτῆ-
σθαι τὸ μὲν αἴτιον ὄργανον τὸν  
δημιουργόν, τὸ δ' ὄργανον αἴτιον τὸν
ἀνθρώπινον νοῦν ὑπολαμβάνουσιν.  
αἰτιάσαιτ' ἂν ὁ ὀρθὸς λόγος καὶ
Ἰωσὴφ εἰπόντα, διὰ τοῦ θεοῦ τὴν  
σαφήνειαν εὑρεθήσεσθαι τῶν
ἐνυπνίων (Gen. 40, 8)· ἐχρῆν γὰρ εἰπεῖν,  
ὑπ' αὐτοῦ ὡς αἰτίου τὴν τῶν
ἀφανῶν ἀνάπτυξίν τε καὶ ἀκρίβειαν  
δεόντως ἔσεσθαι· ὄργανα γὰρ ἡμεῖς,
δι' ὧν αἱ κατὰ μέρος ἐνέργειαι,  
ἐπιτεινόμενα καὶ ἀνιέμενα, τεχνίτης
δὲ ὁ τὴν πλῆξιν ἐργαζόμενος τῶν  
σώματός τε καὶ ψυχῆς δυνάμεων,
ὑφ' οὗ πάντα κινεῖται. τοὺς μὲν οὖν  
πραγμάτων διαφορὰς ἀδυνατοῦν

ORGANON DE LOGON QEOU DI' hOU KATESKEUASQH, THS DE KATASKEUHS AITIAN
THN AGAQOTHTA TOU DHMIOURGOU. FILALHQWN hHDE DIAKRISIS EPISTHMHS
ALHQOUS KAI hUGIOUS EFIEMENWN· hOI DE FASKONTES DIA TOU QEOU TI KEKTH-
SQAI TO MEN AITION ORGANON TON DHMIOURGON, TO D' ORGANON AITION TON
ANQRWPINON NOUN hUPOLAMBANOUSIN. AITIASAIT' AN hO ORQOS LOGOS KAI
IWSHF EIPONTA, DIA TOU QEOU THN SAFHNEIAN hEUREQHSESQAI TWN
ENUPNIWN (Gen. 40, 8)· ECRHN GAR EIPEIN, hUP' AUTOU hWS AITIOU THN TWN
AFANWN ANAPTUXIN TE KAI AKRIBEIAN DEONTWS ESESQAI· ORGANA GAR hHMEIS,
DI' hWN hAI KATA MEROS ENERGEIAI, EPITEINOMENA KAI ANIEMENA, TECNITHS
DE hO THN PLHXIN ERGAZOMENOS TWN SWMATOS TE KAI YUCHS DUNAMEWN,
hUF' hOU PANTA KINEITAI. TOUS MEN OUN PRAGMATWN DIAFORAS ADUNATOUN



Philo Judaeus Phil., De cherubim
Section 130, line 4

δὲ μετὰ τῆς τῶν ἐμφερομένων  
ἀκριβοῦς ἐρεύνης ἑκάστῳ τῶν  
εὑρεθέντων
τὴν οἰκείαν χώραν προσνέμοντας ὡς  
ἀψευδῆ φιλοσοφίαν μετιόντας
ἐπαινετέον. Μωυσῆς γοῦν τοῖς  
δεδιόσι, μή ποτε πρὸς τοῦ φαύλου παν-
στρατιᾷ διώκοντος ἀπόλωνται, φησί·  
“στῆτε καὶ ὁρᾶτε τὴν σωτηρίαν
τὴν παρὰ τοῦ κυρίου, ἣν ποιήσει  
ὑμῖν” (Exod. 14, 13), ἐκδιδάσκων
ὅτι οὐ διὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ παρ' αὐτοῦ  
ὡς αἰτίου τὸ σῴζεσθαι.

ΠΕΡΙ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΑΒΕΛ
ΚΑΙ ΩΝ ΑΥΤΟΣ ΤΕ ΚΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ
ΑΥΤΟΥ ΚΑΙΝ ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΣΙΝ

  “Καὶ προσέθηκε τεκεῖν τὸν ἀδελφὸν  
αὐτοῦ τὸν Ἄβελ”
(Gen. 4, 2). ἡ τινὸς πρόσθεσις ἀφαίρεσίς  
ἐστιν ἑτέρου, ὡς ἀριθμητικῆς

DE META THS TWN EMFEROMENWN AKRIBOUS EREUNHS hEKASTWi TWN hEUREQENTWN
THN OIKEIAN CWRAN PROSNEMONTAS hWS AYEUDH FILOSOFIAN METIONTAS
EPAINETEON. MWUSHS GOUN TOIS DEDIOSI, MH POTE PROS TOU FAULOU PAN-
STRATIAi DIWKONTOS APOLWNTAI, FHSI· “STHTE KAI hORATE THN SWTHRIAN
THN PARA TOU KURIOU, hHN POIHSEI hUMIN” (Exod. 14, 13), EKDIDASKWN
hOTI OU DIA TOU QEOU ALLA PAR' AUTOU hWS AITIOU TO SWiZESQAI.

PERI GENESEWS ABEL
KAI WN AUTOS TE KAI O ADELFOS
AUTOU KAIN IEROURGOUSIN

  “KAI PROSEQHKE TEKEIN TON ADELFON AUTOU TON ABEL”
(Gen. 4, 2). hH TINOS PROSQESIS AFAIRESIS ESTIN hETEROU, hWS ARIQMHTIKHS


Elizabeth Kline






More information about the B-Greek mailing list